H EΞΕΡΕΥΝΗΣΗ

 

Ήταν μια ηλιόλουστη αλλά και λίγο βαρετή, για μένα και τις φίλες μου ημέρα. Καθόμασταν στο πάρκο της γειτονιάς και «κλαίγαμε τη μοίρα μας»-που λέει ο λόγος. Ξαφνικά μας ήρθε μια λαμπρή ιδέα, να εξερευνήσουμε την παλιά εγκαταλελειμμένη αποθήκη ενός συγχωριανού μας που έχει πεθάνει εδώ και πολύ καιρό. Είχαν ακουστεί πολλά και τρομαχτικά πράγματα για την αποθήκη αυτή. Ήταν σαν να μας δινόταν μια ώθηση να την εξερευνήσουμε. Ξεκινήσαμε για το μέρος όπου βρίσκεται, αρκετά τρομαγμένες. Όταν φτάσαμε μπήκαμε μέσα πολύ δειλά. Ευτυχώς είχαμε εξοπλιστεί με τα απαραίτητα εργαλεία, δηλαδή με φακούς και τα γρήγορα πόδια μας σε περίπτωση ανάγκης. Έτσι ξεκινήσαμε το περπάτημα με πολύ φόβο. Από την άλλη όμως νιώθαμε κάπως περήφανες γιατί ήμασταν οι μόνες που είχαμε το θάρρος να μπούμε εκεί μέσα. Αφού περπατήσαμε αρκετά, ακούσαμε ένα παράξενο βουητό. Αυτό μας έκανε να τρομάξουμε πολύ και έτσι αρχίσαμε να τρέχουμε τρομοκρατημένες. Μόλις βγήκαμε από την αποθήκη συμφωνήσαμε να μην επιχειρήσουμε να κάνουμε ποτέ ξανά κάτι τέτοιο. Την επόμενη μέρα καθόμασταν στο πάρκο της γειτονιάς, μη ξέροντας τι να κάνουμε και «κλαίγαμε τη μοίρα μας »-που

λέει ο λόγος!

ΣΟΦΙΑ Α.